Stella

Een fan wilde een tekening van een figuur uit de strip Haas, Stella. Zij kwam in het eerste deel van Haas voor, als vriendin van hoofdpersoon Simon Donkersloot. Hij had wel extra wensen: "Eh... of Stella dan bloot kon zijn.
"Waarom." vroeg ik, "zo'n soort strip is het toch niet?"
"Doe dan maar een Donkersloot."
Maar nu was ik resoluut:" Daar begin ik niet aan, eens gekozen blijft gekozen. Als jij een blote Stella vraagt, krijg je een blote Stella."

Marilyn

Gonzalez

Sorayama

Whitcomb

Volgens Paul Verhoeven was Marilyn een geweldige actrice. Ik heb daar geen verstand van. Ik vond 'Some like it hot' een geweldige film, maar dat gemaakte piepstemmetje ging mij behoorlijk tegen staan. Misschien moest ze het niet van haar stem hebben, hoewel ze ook een zangcarrière had.
Het leek mij een goed idee om een figuur in Haas een Marilyn-achtig uiterlijk te geven. Dan konden we haar op de cover zetten, ik verheugde me er al op om die te gaan schilderen.

Helaas was de redactie het niet met mijn plannetje eens: deze bijrol was te klein om een plaatsje op de cover te rechtvaardigen.
Liever wilden ze een hoofdfiguur uit de strip, Simon Donkersloot. Ook leuk.

Haas dingen

Het komend weekend zijn de Stripdagen in Gorinchem. Gisteren schreef ik over de nieuwe Amerikaanse uitgaves bij uitgeverij Xtra, maar bij uitgeverij DLC, dat is de Eppo, hebben we vanzelfsprekend ook nieuwigheden.
Om te vieren dat we een prijs krijgen voor het derde boek van Haas, we zijn één van de drie genomineerden voor het beste album in de categorie spanning, en ik ga er voor het gemak maar even van uit dat we die prijs winnen, hebben we speciale Haas dingen gemaakt.
Hoe de tekeningen die ik gemaakt heb gebruikt worden weet ik niet precies, dat maakt het weekend voor mij ook spannend. Tot dan.

drie op een rij

Voor de derde keer op rij is er een stripalbum dat ik getekend heb genomineerd voor het album van het jaar. De eerste nominatie was voor het eerste deel van Haas, 'De weg terug', zoals alle Hazen geschreven door Rob van Bavel. Als ik mij goed herinner werd de prijs vlak voor onze neus weggekaapt door Franka.
Vorig jaar was 't Landje, wel zelf geschreven, genomineerd in de categorie literair. Een beetje misplaatst, ik heb geen literaire pretenties. Laten we het er maar op houden dat de jury dat beter kan beoordelen dan ik zelf. De twee andere genomineerden waren een reisverslag door Kolk en Grünberg, en een Zeeuws drama. Wie won weet ik niet meer.
En nu dus weer met Haas 3, 'de Biechtvader'. Ik voel me net Joop Zoetemelk, de wielrenner van weleer die ook nooit won, tenminste niet in mijn herinnering. Ja één keer, aan het eind van zijn carrière werd hij opeens wereldkampioen. Hij sprintte een paar kilometer voor de finish weg, en het peloton liet hem gaan. Oh, dat is Joop, riepen ze naar elkaar, die wint toch nooit. 
Dus wie weet.

fout in de oorlog

De strip Haas speelt zich wel af tijdens de tweede wereldoorlog, maar als het nodig is voor het verhaal houden we ons niet aan de historische feiten. Ik bedoel dan niet de tank die ik tekende en waarop een kenner van tanks onmiddellijk reageerde, omdat dat type tank op dat moment niet in Nederland rond reed. Dat was geen keuze, maar een documentatie fout.

In dat deel van Haas komt een standrechtelijke executie voor. De beslissing om gepakte verzetsstrijders in bezet gebied standrechtelijk te executeren nam Hitler eind 1944. Dergelijke executies kwamen in 1942 wel voor in oorlogsgebieden als Polen en Rusland, maar  niet in Nederland. Dat die scene in Haas voorkwam was geen fout, maar een keuze. Misschien een foute keuze, maar Haas is geen geschiedenisboek.

prijs

Eric Heuvel heeft de stripschapsprijs gewonnen. Dit jaar verscheen er een nieuw verhaal van de serie January Jones in de Eppo, over een ontvoering tijdens de Spaanse burgeroorlog. Maar zijn belangrijkste werk is denk ik zijn trilogie over de tweede wereldoorlog, een geschiedenisboek voor de jeugd. Heuvel tekent in de stijl van Kuifje, en dat is geweldig geschikt voor dit doel: de plaatjes zijn heel helder en heel precies, iedereen kan prachtig zien hoe alles er toen uit zag.

Het tweede wereldoorlog project waar ik aan werk, Haas, zit anders in elkaar. Ik sprak een keer op een beurs een geschiedenisleraar die Haas in de les wilde gebruiken.
 "Ik weet niet of dat wel zo'n goed idee is," zei ik hem. "Wij willen vooral een spannend verhaal maken en als dat niet helemaal klopt met de feiten, dan doen we het toch."
"Dan laat ik de kinderen de fouten opsporen", opperde hij.
 "Geweldig plan," riep ik, "moet u doen! Hoeveel exemplaren wilt u?"

typecasting

Als ik een nieuw strip personage moet tekenen is het soms handig om aan een filmacteur te denken, typecasting. In het korte kerstverhaal van Haas kwam een man voor van tegen de vijftig, die depressief geworden was na het overlijden van zijn vrouw.
Ik zag de geschikte acteur voor deze rol meteen voor me: Edward G. Robinson. Ik heb diep in mijn geheugen gegraven om mijn figuur op Robinson te laten lijken.
Eigenlijk hou ik niet van strip figuren die op acteurs lijken, het leidt me af. Laatst zag ik in een stip opeens het hoofd van George Clooney, tot dan toe was het me niet opgevallen dat de figuur daar op moest lijken.

Edward G. Robinson

Ik heb toen ik klaar was met de strip foto's van Robinson bekeken: mijn depressieve figuur lijkt niet op hem. Gelukkig maar.

Kerstlichtje

Eindelijk heb ik weer een Haas verhaal getekend. Nou ja, een verhaaltje: drie pagina's, voor de Eppo Kerstspecial. Hij ligt nu in de winkels, met naast Haas ook van veel andere stripmakers kerstbijdrages.
Vandaag kreeg ik een mail dat een stripblad dat in Maart van start zou gaan toch niet doorgaat: de uitgever durft het in deze duistere tijden niet aan. De Eppo lijkt in stripland het enige lichtpuntje, zeker dit extra dikke kerstnummer.

kerkbezoek

Het is vreemd dat ik op afgelegen plekken als bijvoorbeeld Venetie meer kerken bezocht heb dan in mijn eigen omgeving. Om aan deze wantoestand een einde te maken hebben mijn vrouw en ik afgelopen zaterdag de Oostzijderkerk in Zaandam bezocht.

Werk van Dunselman in de Nicolaaskerk

Ik was vooral onder de indruk van de geschilderde kruisweg van Jan Dunselman. Zijn werk kende ik al van De Nicolaaskerk in Amsterdam; omdat ik die kruisweg zo mooi vond heb ik de bovenkant van het omslag van Haas 1 door een van zijn schilderijen laten inspireren.
Ik vroeg in Zaandam aan de oppasser of hij misschien kaarten van de kruisweg verkocht, een leperello leek me wel aardig. Hij was niet blij met mijn vraag: "We verkopen hier van alles, beelden, kaarten, noem maar op, en dan willen de mensen net dat wat je niet hebt."
Hij besefte waar hij zat, anders had hij erbij gevloekt.

recensie

Recensies vind ik vreselijk. Als ze positief zijn voel ik me gegeneerd, en als ze negatief zijn krijg ik nog sneller het zuur in mijn bek. Om mezelf voor ergernissen te behoeden heb ik besloten geen recensies van mijn werk meer te lezen.
Mensen die van dat besluit op de hoogte zijn hebben er wat op gevonden: voorlezen. Ik ben te beleefd om heel hard NANANANA te gaan roepen, dus luisterde ik laatst naar de recensie in de Telegraaf van Haas 2, Blind vertrouwen, door Marco van der Laan.
Tot mijn verrassing kon ik het aan. Er staat bijvoorbeeld: 'De kunstenaar beheerst tal van technieken, maar in Haas blinkt hij vooral uit door het uitbeelden van de emoties van zijn acteurs.' En dat was ook precies wat mijn bedoeling was.
Ik verheug me nu al op de recensie van Haas 3.

stripfestival breda

Een paar maanden geleden begonnen de voorbereidingen voor de stripdagen in Breda, en ik vond alle voorstellen leuk.
"Zullen we een speciale Pulpman stand maken?"
"Tuurlijk, goed idee. Leuk!"
"We dachten aan een expositie van Haas originelen bij Jan d'Art, Vierwindenstraat 44, Breda."
"Oh...eh...nou eh... moeten we doen. Leuk."
"We gaan vrijdagmiddag al heen om in te richten."
"Nou, dan ga ik toch meteen mee, leuk."
"En dan overnachten we in hotel Mastbos."
"Daar zaten we toch vorig jaar ook? Dat vond ik ontzettend leuk."
Nu ik op het punt sta naar Breda te gaan, zie ik tegen dit alles op als tegen een berg. Maandag weer lekker alleen, achter mijn werktafel, dat lijkt me op pas echt leuk.

van Gaal

Nog een omslag van Haas die kan hangen op de expositie in Breda tijdens de stripdagen. Naar aanleiding van deze illustratie nam een vent contact met mij op. Hij wist nu eindelijk wie model had gestaan voor de priester Haas: Louis van Gaal.
Ik was nogal verbaasd, ten eerste hou ik niet zo van stripfiguren die lijken op bekende film- en sportfiguren, en ten tweede is de priester Haas een ander type dan Louis. Helaas kreeg ik het niet meer uit mijn hoofd: waar ben ik met mijn Haas de fout in gegaan?

Haas expositie

Er kwam een mailtje van de hoofdredacteur van het blad Schapnieuws. Hij had op de website van de stripdagen in Breda gelezen dat ik werk ga exposeren in een galerie. Of ik daar iets meer over kon vertellen, dan kon hij het evenement in zijn blad aankondigen.
Ik wist van de expositie niets af, briesend vroeg ik me af waarom er zo over mij heen gelopen werd. Een telefoontje naar de organisatie van Breda gaf niet veel duidelijkheid: de expositie was nog niet geregeld en per ongeluk te vroeg op de website gezet, ik zou er nog van horen.
De weken daarop hoorde ik er niets meer van en voor mij was het duidelijk: zo laat ik me niet behandelen, er zou geen expositie komen! Tot de man van de galerie belde en ik snel antwoordde: "Moet ik wat werk naar Breda brengen? Tuurlijk, geen probleem, schikt overmorgen?"
Er wordt misschien over mij heen gelopen omdat ik dat laat gebeuren.

een top opdracht

Vandaag had ik echt een heerlijke opdracht. Ik moest een plaatje uit het nieuwe Haas boek, het laatste plaatje van pagina 20, opnieuw tekenen. Precies hetzelfde, maar dan zonder tekstballon over zijn hand.
Lekker klusje, er hoeft niets bedacht te worden. Helaas kwam ik bij het tekenen niet lekker uit. Opnieuw dan maar. En nog een keer opnieuw. Kortom, het natekenen van mijn eigen plaatje viel me enorm tegen.
En het inkten ook, trouwens. Het maniakale in de uitdrukking van Simon Donkersloot kreeg ik toch niet precies hetzelfde als in het voorbeeld. Hopelijk is de opdrachtgever tevreden, want ik heb geen zin om me er nog een keer over te moeten buigen. Wat een kutopdracht.

moffenhelm

 

Op 29 juni ligt het tweede deel van Haas in de winkel. Ik was bezig met het tekenwerk ervan  toen mijn schoonmoeder belde. Ze wist dat ik met een project bezig was dat zich tijdens de tweede wereldoorlog afspeelde en vroeg me of ik een Duitse helm wilde hebben die bij haar in de schuur lag.
Als ik het me goed herinnerde had mijn schoonvader die in 1945 meegenomen van het lijk van een Duitse soldaat die hij in de duinen gevonden had. "Nou graag," zei ik. Even later kwam mijn vrouw thuis. Ik riep enthousiast: "Ik krijg die moffenhelm van je ouders." Haar reactie viel tegen:" Gat nee hoor, dat ding wil ik niet in mijn huis." Oké, dan niet.
Later surfte ik voor de tweede wereldoorlog documentatie op allerlei obscure sites en ik zag een schitterende SS pet te koop staan, een echte. Zou die wel mogen?

De verzetsgroep

Tijdens het koffiedrinken begon ik een tekening te schetsen voor mijn blog. Ik wilde bovenaan een soort fries van stripfiguren hebben. Ik begon met Phinny en Liz, rechts Frans, links Pulpman. Ik was te groot begonnen en moest nog een velletje aan mijn papiertje vastplakken voor Suzanne, Simon Donkersloot , Ben Elli en Simone. Donkersloot en Ben Elli zijn twee figuren die ik niet zelf bedacht heb maar Rob van Bavel, de schrijver van Haas. De strip Haas gaat over een verzetsgroep tijdens de tweede wereldoorlog. De leider is een priester met de schuilnaam Haas en de rest van de groep is daarnaar vernoemd.

 Door zijn vooraanstaande rol in de gemeenschap weet de priester veel van wat er speelt, maar de man van de actie in de groep is Simon Donkersloot. Simon schuwt het geweld niet en gaat daarbij voor sommigen in de groep veel te ver. Binnen een week ligt het tweede deel van Haas, "Blind vertrouwen", in de winkel.