een agressieve baas

Gisteren schreef ik over de prettige arbeidsomstandigheden van mijn hoofdpersoon in de strip 'Roca verde', de prostituee Giulia. Vandaag heb ik een pagina geschetst die een andere kant van haar professie belicht: haar baas blijkt een agressieve klootzak, hij reageert zijn teleurstellingen en frustraties op haar af.
Misschien moet mijn heldin toch maar eens aan een carrière move denken. Ik kan natuurlijk de scene laten vervallen. Of ik laat haar die vent vermoorden, dat is misschien nog leuker. Of misschien vermoord hij haar wel.
Het fijne van dit stadium van het strip maken: alles ligt nog open.

Giulia

'You are not alone', een boekje dat gekocht is vanwege het omslag. Dokter Leo KLein behandelt en geneest seksuele en emotionele problemen. Hij biedt de lezer in de titel al troost: je bent niet de enige. Een van de thema's die volgens het omslag behandelt worden is prostitutie. Ik vraag me af of Klein de prostitutie zelf als seksuele afwijking ziet of juist het dwangmatige hoerenlopen, misschien moet ik het boekje toch eens lezen.
Voor mijn heldin Giulia is prostitutie geen seksuele afwijking maar een beroepskeuze. Ze heeft er talent voor, het blijkt haar makkelijk af te gaan, er zijn prettige flexibele werktijden en er is een prima betaling. 
Het enige probleem zijn de concurrentes die ook op deze riante positie uit zijn. Giulia weet als geen ander: You are not alone, en voor haar is dat geen troost.

hoeren

Een schets van een pagina voor mijn nieuwe strip. Er zijn belangrijke rollen weggelegd voor twee hoeren, Giulia en Janice. Ik mag het geen hoeren noemen maar ja, ze hebben seks voor geld, dus hoe noem je dat soort sletten dan? Hoertjes schijnt beter te zijn, alsof ze in hun jeugd een gebrek aan groeihormonen hadden of zo.
Of nog erger: hoertjes met een hart van goud. Maar mijn snollen hebben geen hart van goud, het zijn twee opportunistische bitches.

jacks

De hoofdpersoon in mijn nieuwe strip is een drugsdealer, een zware jongen, minstens 150 kilo. Hij heeft een watervliegtuig waar eventueel drugs mee gesmokkeld kan worden. Ik hou erg van vliegtuig strips: Steve Canyon, Tanguy en Laverdure, Buck Danny.
Het is er nog niet van gekomen om er zelf een te tekenen. Een keer bijna. Een producent van bomberjacks wilde een strip over een DC 3 piloot, met zo'n jack aan. Mijn uitgever was al ver in de onderhandelingen, en ik had al een synopsis geschreven. De laatste vergadering was desastreus: de producent bleek weer bazen boven zich te hebben, waar wij niks van wisten. En die bazen wisten niks van een strip. "Verkopen we nou jacks of strips," was hun reactie. En het project was over.

goed of fout

Twee vrouwen spelen in mijn nieuwe strip een belangrijke rol, en die twee moeten uiterlijk van elkaar verschillen. Weinig verstoord mijn leesplezier van een strip meer dan figuren die zo op elkaar lijken dat ik ze niet uit elkaar kan houden. Giulia, die ik gisteren in een blog al toonde heeft grote ogen, dus Janice  kleine, Giulia een grote neus, Janice een klein dopsneusje, Giulia haar met een krul, Janice stijl haar.
Degene met kleine oogjes, een dopsneusje en stijl haar leek per ongeluk wel een Aziatische vrouw. Misschien een goed idee om dat ongeluk te gebruiken.

Iemand vroeg mij waarom ik mijn schetsen inkt, of ik misschien een hekel had aan potloodtekeningen. Dat laatste is niet zo, maar voor een schets is een potloodtekening te wazig, het is onduidelijk wat het goede streepje is. Een inktlijn is onverbiddelijk: goed of fout.

Giulia

Het wordt tijd om aan een nieuwe strip te denken. Ik heb een idee waar het over moet gaan, namelijk over een stel drugscriminelen. Voor ik de pagina's ga tekenen wil ik het complete scenario af hebben, in ieder geval een eerste versie. En om die te kunnen maken heb ik figuren nodig. Een beetje drugscrimineel heeft een paar hoeren in dienst, het lijkt mij een goed idee om die eerst aan te pakken. Bijvoorbeeld Giulia. Hoewel ik haar al een paar keer getekend had, zittend op een stoel en rokend, wist ik nog niet wat voor kleding ze eigenlijk aan moest hebben.

Ida Lupino

Ik dacht aan de strakke jurken die in Hollywood films gedragen werden en bekeek oude foto's, zoals die van Ida Lupino. Ik had nog nooit van dat mens gehoord, maar iemand die er zo bijstaat moet wel een topactrice zijn.

invloed

Laatst was er iemand op visite in mijn atelier. Ik liet wat schetsen zien van een strip die ik aan het voorbereiden ben."Goh," zei hij, "leuk poppetje. Echt een Rip Kirby mannetje." Het ging om een mannetje met een pistool in zijn knuisten.Ik heb nog niet zijn hele biografie bedacht maar je kunt aan hem zien dat hij een moeilijke jeugd heeft gehad. De associatie met Rip Kirby kon ik echter niet volgen.
Ik had zin om de verzamelde werken van Rip Kirby uit de kast te trekken, op zijn schoot te donderen en hem toe te bijten: "Wijs maar aan dan!" Ik heb het niet gedaan, ik probeer altijd vriendelijk en beleefd te blijven.