Gudrun

Het schilderijtje 'Helen' waar ik het in de vorige post over had duurde lang om te maken, maar dat is niks vergeleken met de tijd dat ik met 'Gudrun' ben bezig geweest. Of het model echt zo heette weet ik niet meer, ik herinner me alleen dat ze uit IJsland kwam.
Ze zat net als Helen model bij atelier Sanne, een plek in Amsterdam waar model geschilderd kan worden. Over de eerste opzet was ik ontevreden, het leek wel of ze omdonderde.

De tweede was beter van houding, en daar ben ik ook verder op door gegaan.

Ook heb ik haar nog een keer geschilderd met wapperende haren en een lap, op een bergtop.
Ik heb het gevoel dat ik Gudrun nu aardig in de vingers krijg. Misschien moet ik maar eens aan een vierde versie beginnen.

helen

Het is vreselijk lastig om te bepalen wanneer een schilderij klaar is. Een jaar of drie geleden ben ik begonnen met een modelschilderijtje van Helen op een bank, 30 x 40 cm.
Ik heb hem al meerdere keren 'af' verklaard, maar ik ben daar steeds weer op terug gekomen. Iets is af als ik denk dat ik niets meer kan verbeteren. Een paar maanden later zie ik die mogelijkheden vaak wel, en dan moet ik er natuurlijk weer verder aan werken. Maar nu is 'Helen op de bank' dus definitief af.
Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voor ik hem weer op de ezel zet.

ongeduld

Iemand vroeg me waar het portret van mijn dochter nou toch bleef. Ik had er over geschreven, dus ik moest het tonen. En iemand anders informeerde naar de aangekondigde fries, de verzameling striphoofdjes die ik zou maken. Wat een ongeduld toch allemaal.
Volgens een professionele blogger duurt het meestal erg lang voor een blog meer oplevert dan alleen het plezier van het maken, bij hem duurde het geloof ik 5 jaar. Maar voor mensen die niet 5 jaar willen wachten: de tussenstand van mijn fries, en het portret van Bente.

sex sells

Iemand vond de homofiele scene in de parodie van Rip Kirby die ik gemaakt heb voor de laatste Pulpman niet prettig. "Dat is een beetje de grap van Pulpman," zei ik, "dat stoeien met de zogenaamde slechte smaak." Hij kon er niet om lachen.
Ik zag een keer een geweldig schilderij van Tuke, een voor mij onbekende schilder uit het begin van de 20e eeuw. Tuke schilderde jongens op het strand, hij woonde op een boot waarmee hij de stranden afschuimde op zoek naar geschikte modellen.
Zijn onderwerpskeuze heeft het verkrijgen van een grote bekendheid tegengewerkt. Sex sells, zeggen ze. Zolang het maar om nette hetero seks gaat.

acteren

Het leukste van het strip maken is het bedenken van de beste regie. Op het derde plaatje is Dave in de schets boos, hij slaat met zijn hand op tafel en hij schreeuwt tegen Phinny. Moet hij wel zo kwaad, vraag ik me af. Moet hij wel zo voor over zitten, of misschien juist meer achterover hangen? Het plaatje daarna kijkt Phinny op over haar leesbrilletje.
In de schets meewarig, ik heb haar toch in de uitwerking wat bozer gemaakt. In het volgende plaatje zit Dave in de schets boos voorover, steunend op zijn handen. Ik heb hem achterover laten leunen, handen op zijn buik, mokkend als een verwende kleuter. Had ik al geschreven dat ik Dave een zeikerd vind? Dan wil ik dat in de regie laten zien ook.
Deze afwegingen komen alleen in realistisch getekende strips voor. Er wordt mij wel gevraagd waarom ik niet meer strips maak van "'t landje", mijn meest karikaturale en populairste strip. Hierboven staat het antwoord. Ik hou niet zo van karikaturaal getekende strips, zelfs niet als ik ze zelf gemaakt heb.

afgezaagd

De telefoon ging. "Zeg, er bestaan allerlei beeldjes van stripfiguren, Superman, Hellboy, Sus en Wis, Kuif en zo, waarom nog niet van Pulpman? Gewoon, alleen zijn hoofd of zo, op een sokkeltje. Er is geen haast bij, lijkt me leuk voor Sinterklaas. Denk er maar eens over."
Een tijdje geleden had ik een illustratie gemaakt van Pulpman met een afgezaagd hoofd, een verwijzing naar de titel van het eerste boek waarin hij voor kwam. Misschien zou dat iets zijn, het hoofd op een sokkeltje in een plasje bloed.
Ik vraag me wel af wie dit op zijn bureau gaat zetten.

regie

Het maken van keuzes over het acteren van de poppetjes is voor mij het leukste aspect van het striptekenen. 
Bijvoorbeeld de schets van pagina 77, plaatje 4: Phinny praat met Dave, hij zit achter een laptop. Tijdens het uitwerken bedacht ik me dat het iets over Phinny vertelt als ze op het bureau gaat zitten. En dat gaf me dan weer het idee voor het laatste plaatje: ze hangt achterover om op het scherm te kunnen kijken.
Dave snapt het allemaal niet meer en krabt zich wat op het hoofd, als een Stan Laurel. Die houdingen op dat laatste plaatje, daar gaat het voor mij om. Heb ik de juiste keuzes gemaakt, of kan het beter.